هوشنگ گلشیری تو کتاب نیمه تاریک ماه یه جمله خیلی قشنگ درباره معنای زندگی گفته: و چقدر منه
و من همیشه میخوردم به دری که بسته بود، یا میرسیدم به جمعیتی که راه نمیدادند، حتی به عمد دست دراز میکردند تا نگذارند جلوتر بروم. میدانستم که نمیرسم، اما رفتم، تمام شب، تمام روز...!
راستی معنای زندگی تو چیه؟!
خیلی وقتا توی زندگی با موانع روبرو میشیم، درهایی که بستهس، راههایی که به بنبست میرسه و حتی بعضی وقتا انگار همه دستبهدست هم میدن که جلو نریم. اما با وجود همه اینها، اگه باز هم ادامه بدیم، خیلی وقتها همین مسیر به ما نشون میده که چرا این راهها رو باید طی میکردیم. یعنی معنای واقعی زندگی توی همین تلاشها و درسهایی هست که از این مسیر میگیریم.
از خطاها ، اشتباهات ، تجربیاتی که تو مسیر به دست اوردی هرگز پشیمان نباش ، اگر حقت خوردند و به خیال و رندی خودشون در مقابل لطف و محبت و کمکت دورت زدند و فریبت دادند و الان خوشحالند .. بازنده اصلی اونها هستند وصد البته تو برنده ایی .... چشمات باز شد ، ادم های تبهکار و شبکه های منفی از زندگیت دور شدند ، فرق لیاقت داشتن و نداشتن ادمها را فهمیدی و یه دنیا دستاورد دیگه که هرچی بگم کم گفتم .....
فقط رازش و کلید این فعال شدن کارکرد جهان هستی رها کردن ، آگاه شدن و بیداری تو از عدم تکرار تجربه هایی که قبلا براشون تاوان دادی ...وقتی تو بیدار میشی و تجربه میکنی تکرار خطاها یک جورهایی دیگه انتخاب تو محسوب میشند چون تو درسش گرفتی .
بزرگترین آموزگات بلا شک همین تجربیات و خطاهای مسیر زندگیت هست تو آنها را تجربه کردی که چگونه از خودت مراقبت کردن را یاد بگیری ...
هرگز خودتو سرزنش نکن ...
لطف تو داخل جهان هستی گم نمیشه، ذخیره میشه و یک جا صد برابر بهترش بهت برمیگرده ، البته اگر ایمان داشته باشی
و ادمهای بد مقابلت هم ، بابت بدی که بهت کردند و محبتت را اسراف و ضایع کردند جهان هستی یک جا درسش را با سختگیری و تنبیه جدی ،کارمای کارشون بهشون برمیگردونه ...اینقدر این چرخه ضرر براشون تکرار میشه تا بفهمند.
تو فقط قول بده رها کنی و دنبال انتقام جویی و مقابله به مثل کردن به شیوه خودشون نباشی
شاید اون چیزی که بهش فکر میکنیم «مقصد» یا «هدف» نیست. بلکه همونطور که ویکتور فرانکل گفته:
"زندگی تنها زمانی ارزش دارد که ما در آن معنایی پیدا کنیم. معنا، نه در مقصد، بلکه در سفر و در تلاشی است که برای رسیدن به آن میکنیم."
در واقع، شاید ارزش واقعی زندگی همین باشه که توی این مسیر تلاش میکنیم و از همون راهها درس هایی که میگیریم ، به مقصد میرسیم و در طول راه، به خودمون و به زندگیمون بیشتر و بیشتر آگاهی پیدا میکنیم.
اروین یالوم هم خیلی خوب این رو توضیح میده:
"ما بهعنوان انسانها، در جستوجوی معنا هستیم، اما زندگی همچنان در حالی که به دنبال آن میگردیم، ما را تغییر میدهد. باید مسیر را پیش بریم، با تمام سختیها، بیپایانیها و زیباهایی که در آن نهفته است."
معنای زندگی، خود مسیر هست. ما توی این مسیر با همه چالشها و سختیها رشد میکنیم و تغییر میکنیم. حتی اگه به جایی که میخواستیم نرسیم، همین سفر و تلاش خودش برامون یک معنی بزرگ به همراه داره. فقط باید اون معنای رنج مسیر را عمیق درک کنیم