درباره

مرنج و مرنجان


مریم متولد سوم اسفند ماه ، همسرم حسن و پسرم باربد جان و جهانم هستند ،به عشقشون نفس میکشم از اول اردیبهشت ۹۴ در سن ۳۲ سالگی   به علت ابتلا به سرطان پیشرفته کولون جراحی ها ، شیمی درمانی ها و درمان های متعددی که تا به امروز که ادامه داشته را تجربه کردم . تجربه دو بار سرطان ،  ده بار جراحی های سنگین و شصت بار شیمی درمانی داشتم سرطان دوم متاستاز تخمدان شدم و هیسترکتومی کردم
در اینجا روایت میکنم دل نوشته هایم ، تجربیاتم را از این بیماری پر از چالش درد و رنج ،یک روایت کاملا واقعی و بدون سانسور ، انگیزه اصلیم از نوشتن این هست که، بتونم با بیان تجربیاتم کمکی ارائه داه باشم به شناخت مردم از درک و شرایط بیمار سرطانی امیدوارم مفید واقع بشود پیشکش همدردانم، عزیزان درد کشیده ،برای همراهان بیماران ، تا اندکی با انتقال این تجربیات از وسعت درد آنها بکاهم ،شاید رسالت من در این دنیا همین باشد .  اینجا حریم مجازی من هست برای احترم متقابل حد و مرزها را لطفا رعایت کنیم به عبارتی آداب و فرهنگ استفاده از روابط مجازی را داشته باشیم رفتار  ما نشانه شخصیت و حرمت به نفس ماست
بخشی از مطالب اینجا تداعی آزاد من  و سبک زندگیم در این شرایط سخت است و روزهایی که پشت سر میگذارم هست
توصیه میکنم تا زمانی که با کفش های کسی قدم برنداشتیم به راحتی درمورد راه رفتنش قضاوت نکنیم .میدونید چرا ؟ چون زمین بدجور گرد است ... میدونم این جمله به نظر ترسناک میاد ولی کاملا واقعیت داره . قانون طبیعت همینه و کائنات اصلا با کسی شوخی نداره و به قول مولانا جان که میگه
این جهان کوهست و فعل ما ندا/
سوی ما آید نداها را صدا /
اعمالی که در دنیا انجام می دهیم, مثل صداهایی است که در دامنه کوه فریاد می زنیم, همهٔ آنها به خود ما باز می گرد حواسمون به این باشه هم در فضای واقعی و هم  مجازی دل کسی را به درد نیاریم که خدای نکرده آهی بکشه ،تاوانش گران و سنگینه

آرزو میکنم یک روز بیماری سرطان ریشه کن بشود  هر وقت به یاد هم افتادیم  برای هم طلب خیر کنیم
پی نوشت : پنج سال در میهن بلاگ مینوشتم  که ناگهانی تعطیل شد  این بخش معرفی  کپی شده از وبلاگ قبلی است. بیست و پنجم بهمن ۹۹ به این خونه جدید بلاگفایی آمدم چون دوستان زیادی در این مدت دل به دل هم دادیم و فیدبک های بسیار خوبی از انتقال تجربیات گرفتم
خوش آمدید به خونه مجازی من ❤


لينک هاي روزانه

جستجو

امکانات

امروز یکم اکتبر روز جهانی آگاهی از سرطان سینه هست . به همین بهانه میخواستم ، توجه شما عزیزان به این مورد مهم ‌جلب کنم


البته که من سرطان پستان نداشتم اما به هرحال مسیر مراقبت و رعایت بهداشت سلامتی این بیماری تقریبا یکی هست .


به بهانه ترس و توجه ،از ورود کردن به این بیماری خودتون را از آگاه شدن دور نکنید گرچه بابت این توجه هم یک تعادل و معقولیت رفتاری نیازمنده نه بی توجهی کمک کننده است ، که فکر کنید این اتفاق فقط برای بقیه است و غیر ممکنه برای شما اتقاق بیفته ، نه مراقبت های غیر ضروری وسواس گونه .. هر دو واکنش شما را متضرر میکنه ..


✅ برخورد درست و معقولانه ، اعتدال با واقعیت های موجود هست .


سرطان بیماری هست که اگر زود تشخیص داده بشه احتمال درمانش خیلی بالاست و بیمار و خانواده اش هزینه بسیار کمتری را از هر لحاظ بابت این بیماری پرداخت میکنند .


من بیماری بودم که به علت قصور تشخیص پزشکم متاسفانه بیماریم خیلی دیر تشخیص داده شد و خیلی زیاد آسیب خوردم ... بعد از تشخیص خود پزشکان مختلف دائمامیگفتند چقدر دیر آمدی ... نمیدونستند هشت ماه تمام درگیر پزشک مثلا معروف و خیر سرش تلویزیونی بودم که به جای آزمایشات بهتر تشخیصی فقط دارو عوض میکرد و شک نمیکرد چرا تغییری در بیمارم حاصل نمیشه شاید نیاز به بررسی دقیق تر آزمایشات تشخیصی هست ؟


و اشتباه من هم این بود که وقتی نتیجه نمیگرفتم پزشکم عوض نکردم

پس میبینید که ، اگر آن زمان آگاهی بهتری داشتم حداقل زودتر به داد خودم میرسیدم


در نهایت باز با تحقیق خود بودم که در سرچ هام متوجه شدم برای تشخیص بهتر مشکل گوارشیم باید کولونسکوپی بدم و زمانی که این را از پزشکم درخواست کردم با مکث زیاد و اکراه و غرغر کردن درخواستم قبول کرد ... زمانی که نتیجه پاتولوژی کولونوسکوپی را دید ایشون گفت شما به سرعت باید جراحی کنی یه جراح عمومی خوب پیدا کن .... و در نهایت بی مسئولیتی و پیشنیه ضعیف تشخیصیش من رها و سلب مسئولیت کرد .

در همون نقطه ( من و همسر و پسرم ) در طوفانهای سهمگین ، جراحی های زیاد ، شیمی درمانی های تزریقی و خوراکی متوالی ، متاستاز و حرف های نا امید کننده پزشکان از شرایط نامطلوب بیماریم روبه رو شدیم


تاوان ها و آسیب های برام تا اخر حیاتم به جا مونده
که فقط با پذیرشش تونستم به زندگی با محدودیت هام تا الان ادامه بدم🥺


پس همیشه آگاه باشید ، هم برای خودتون ، نزدیکانتون .
آگاهی همیشه چراغ راه زندگیه ‌‌‌... و شما را تا حدود زیادی نجات میده .
آرزوی سلامتی برای تمامی بیماران سرطانی
و روبان صورتی های نازنین که ماه اکتبر ، ماهشون هست ... هم بوس مریم به روی ماهتون و هم زخم هایی که در این مسیر به جسم و قلبتون نشسته ....💋💋💋
عاقبتش براتون خیر باشه که دردهای که کشیدین را التیام بده
...🎀🎀🎀😘

نوشته شده در دوشنبه دهم مهر ۱۴۰۲ ساعت 12:42 توسط : مریم | دسته : درمان و چکاپ و جراحی
  •    []