درباره

مرنج و مرنجان


مریم متولد سوم اسفند ماه ، همسرم حسن و پسرم باربد جان و جهانم هستند ،به عشقشون نفس میکشم از اول اردیبهشت ۹۴ در سن ۳۲ سالگی   به علت ابتلا به سرطان پیشرفته کولون جراحی ها ، شیمی درمانی ها و درمان های متعددی که تا به امروز که ادامه داشته را تجربه کردم . تجربه دو بار سرطان ،  ده بار جراحی های سنگین و شصت بار شیمی درمانی داشتم سرطان دوم متاستاز تخمدان شدم و هیسترکتومی کردم
در اینجا روایت میکنم دل نوشته هایم ، تجربیاتم را از این بیماری پر از چالش درد و رنج ،یک روایت کاملا واقعی و بدون سانسور ، انگیزه اصلیم از نوشتن این هست که، بتونم با بیان تجربیاتم کمکی ارائه داه باشم به شناخت مردم از درک و شرایط بیمار سرطانی امیدوارم مفید واقع بشود پیشکش همدردانم، عزیزان درد کشیده ،برای همراهان بیماران ، تا اندکی با انتقال این تجربیات از وسعت درد آنها بکاهم ،شاید رسالت من در این دنیا همین باشد .  اینجا حریم مجازی من هست برای احترم متقابل حد و مرزها را لطفا رعایت کنیم به عبارتی آداب و فرهنگ استفاده از روابط مجازی را داشته باشیم رفتار  ما نشانه شخصیت و حرمت به نفس ماست
بخشی از مطالب اینجا تداعی آزاد من  و سبک زندگیم در این شرایط سخت است و روزهایی که پشت سر میگذارم هست
توصیه میکنم تا زمانی که با کفش های کسی قدم برنداشتیم به راحتی درمورد راه رفتنش قضاوت نکنیم .میدونید چرا ؟ چون زمین بدجور گرد است ... میدونم این جمله به نظر ترسناک میاد ولی کاملا واقعیت داره . قانون طبیعت همینه و کائنات اصلا با کسی شوخی نداره و به قول مولانا جان که میگه
این جهان کوهست و فعل ما ندا/
سوی ما آید نداها را صدا /
اعمالی که در دنیا انجام می دهیم, مثل صداهایی است که در دامنه کوه فریاد می زنیم, همهٔ آنها به خود ما باز می گرد حواسمون به این باشه هم در فضای واقعی و هم  مجازی دل کسی را به درد نیاریم که خدای نکرده آهی بکشه ،تاوانش گران و سنگینه

آرزو میکنم یک روز بیماری سرطان ریشه کن بشود  هر وقت به یاد هم افتادیم  برای هم طلب خیر کنیم
پی نوشت : پنج سال در میهن بلاگ مینوشتم  که ناگهانی تعطیل شد  این بخش معرفی  کپی شده از وبلاگ قبلی است. بیست و پنجم بهمن ۹۹ به این خونه جدید بلاگفایی آمدم چون دوستان زیادی در این مدت دل به دل هم دادیم و فیدبک های بسیار خوبی از انتقال تجربیات گرفتم
خوش آمدید به خونه مجازی من ❤


لينک هاي روزانه

جستجو

امکانات

و این منم
زنی تنها
در آستانه ی فصلی سرد؛
در ابتدای درک هستی آلوده ی زمین،
و یأس ساده و غمناک آسمان،
و ناتوانی این دستهای سیمانی،
زمان گذشت، زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت،
ساعت چهار بار نواخت،
امروز روز اول دی ماه است؛
من راز فصل‌ها را می‌دانم
و حرف لحظه‌ها را می‌فهمم.
👤فروغ فرخزاد

#مریم_نوشت:
پی نوشت : و امروز سالروز اخرین روزیست در سال ۹۴ ، حدود شش سال پیش که رحم و تخمدانهایم و .... در جسم صاحب بودم
و فردا سوم دی تا مدتهای برای این فقدان به سوگ عظیمی نشستم و رنج سوگواری را با ذره ذره وجودم چشیدم .
یادم می آید ، همچین روزی موقع وداع درحال استحمام جهت آماده شدن برای بستری در بیمارستان با اشک و زاری از اعضای بدنم قدردانی کردم و گفتم سپاسگزارم که به واسطه شما لذت دلچسب مادری چشیدم و با بودنتون چرخه سلامت هورمونهای زنانه ام حالش خوب بود ... ببخشید من را اگر میزبان خوبی برایتان نبودم و فردا باید در سی وسه سالگیم جسمم را ترک کنید .قطعا بدون شما روزهای سخت و دردناکی در پیش خواهم داشت .
و زمانی که این فقدان رخ داد تا مسیر پذیرش ،جانم به لب آمد که بپذیرم آنچه که از دست رفت برنمیگردد و زندگی با همه بی رحمی ها و نقصانهایش ادامه دارد و دقیقا خود همین زندگی است که تو را تشویق به ادامه و زندگی میکند .

خواهشا بزرگواری بفرمایید طوری رفتار نکنید که افرادی مثل ما مجبور به خودسانسوری شوند . گاهی همدلی ها مرهم خوبی بر زخم های ماست
( جراح خانم دکتر زهره شاهوردی متخصص و جراح سرطانهای زنان بودند)

♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️

نوشته شده در پنجشنبه دوم دی ۱۴۰۰ ساعت 14:54 توسط : مریم | دسته : درمان و چکاپ و جراحی
  •    []